هر چیزی به وقتش

 

           نیکی داشت توی خانه قدم می زد که صدایی به گوشش رسید:"یک دقیقه بیا" صدا از کجا بود؟ نیکی متوجه نشد. کمی دور و بر را گشت و چیزی پیدا نکرد. دوباره به راه رفتن ادامه داد که باز همان صدا را شنید:"من دوست تو هستم. همین نزدیکی ها بچرخ و پشت سرت را نگاه کن." نیکی خیلی تعجب کرد. هیچ کس در خانه نبود. مامان هم که رفته بود خرید. پس این صدا از کجا می آمد؟ به حرف همان صدا گوش کرد. برگشت و پشت سرش را نگاه کرد.  دید رایانه اش روشن است و یک شکل عجیب و غریب روی صفحه اش روشن و خاموش می شود. تعجب کرد. او مطمئن بود که همین چند دقیقه پیش از پای رایانه بلند شده بود و آن را هم خاموش کرده بود. به طرف رایانه رفت. صدا دوباره شروع به حرف زدن کرد. نیکی دیگر حالا مطمئن شده بود. رایانه اش داشت حرف می زد. دهان نیکی از تعجب باز مانده بود. رایانه شروع به صحبت کرد.

           نیکی گوش می کرد:"سلام نیکی خانم! دوست خوب من! من تو را خیلی دوست دارم. آخر تو صاحب مهربان من هستی و خیلی خوب به من رسیدگی می کنی. فکر می کنم تو هم من را دوست داری. یعنی راستش را بخواهی، احساس می کنم تو تازگی ها، به خصوص از وقتی که تابستان و تعطیلات شروع شده، من را زیادی دوست داری! یعنی خیلی زیاد رو به روی من می نشینی و با من کار می کنی. برای من مشکلی پیش نمی آید، اگر زیادی کار بکنم. یعنی در واقع کار من همین است که روشن باشم و آماده تا بقیه بتوانند از من استفاده کنند و با من کار کنند. آخر من یک دستگاه هستم. زنده نیستم و مانند تو ذهن و هوش و بدن زنده ندارم اما برای تو نیکی عزیزم، کمی نگرانم. تو خیلی با من بازی می کنی. برای مثال همین امروز از ساعت 9 صبح شروع کردی با من بازی کردن. خوب الان ساعت چند است؟ 5/12 ظهر اما تو تازه از جلوی من بلند شده ای. 5/3 ساعت بازی کردن با رایانه خیلی زیاد است، تازه، بعد از ظهر هم که قرار است بنشینی جلوی تلویزیون و یکی دو ساعت برنامه کودک ببینی. من که رایانه ام و خیلی چیزها می دانم، این را هم می دانم، این را هم خوب بلدم که بچه ها نباید در روز بیشتر از دو ساعت جلوی تلویزیون و رایانه بنشینند.

می دانی بچه هایی که زیاد با رایانه بازی می کنند،از ورزش، کتاب خواندنف نقاشی کردن، توپ بازی، کمک به مامان و بابا، کاردستی درست کردن و خیلی کارهای خوب دیگر غافل می مانند، یعنی این کارهای خوب را انجام نمی دهند. این جور بچه ها خوب رشد نمی کنند. یعنی نه ذهن و مغزشان خوب و فعال می ماند، نه جسمشان. تو هم اگر همین طور به بازی کردن با من ادامه بدهی هم فکرت را خراب می کنی و هم به زودی جسمت مریض می شود و تبدیل به یک دختر چاق و تپلی می شوی. خوب فکر کن و ببین. آخرین دفعه ای که ورزش و بازی و بدوبدو کردی کی بود؟ لطفا برای خودت زمان و ساعت بگذار و به این قولی که به هم می دهیم عمل کنک بازی با رایانه، روزی فقط 30 دقیقه."

فرین میزانیان...